Description
ભારતનું સંવિધાન એ દેશનો સર્વોચ્ચ કાયદો છે, જેને ડો. બી. આર. આંબેડકરના નેતૃત્વ હેઠળ મુસદ્દા સમિતિ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું અને ૨૬ જાન્યુઆરી ૧૯૫૦ના રોજ અમલમાં મૂકવામાં આવ્યું હતું.
મૂળભૂત અધિકારો (Fundamental Rights – ભાગ ૩, અનુચ્છેદ ૧૨ થી ૩૫):
સમાનતાનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૧૪-૧૮): કાયદા સમક્ષ સમાનતા અને ભેદભાવનો અંત.
સ્વતંત્રતાનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૧૯-૨૨): વાણી, અભિવ્યક્તિ અને શાંતિપૂર્ણ ભેગા થવાની સ્વતંત્રતા.
શોષણ સામેનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૨૩-૨૪): બાળમજૂરી અને માનવ તસ્કરી પર પ્રતિબંધ.
ધાર્મિક સ્વતંત્રતાનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૨૫-૨૮): કોઈપણ ધર્મ પાળવાની છૂટ.
સંસ્કૃતિ અને શિક્ષણનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૨૯-૩૦): અલ્પસંખ્યકોના હિતોનું રક્ષણ.
બંધારણીય ઇલાજોનો અધિકાર (અનુચ્છેદ ૩૨): ડો. આંબેડકરે આને સંવિધાનનો “આત્મા” કહ્યો છે, જેના દ્વારા અધિકારોના ભંગ બદલ સુપ્રીમ કોર્ટમાં અરજી કરી શકાય છે.
૨. માનવ અધિકારો (Human Rights)
માનવ અધિકારો એ જન્મજાત અધિકારો છે જે દરેક વ્યક્તિને માનવ હોવાના નાતે મળે છે. સંયુક્ત રાષ્ટ્ર (UN) દ્વારા ૧૦ ડિસેમ્બર ૧૯૪૮ના રોજ માનવ અધિકારોનું સાર્વત્રિક જાહેરનામું (UDHR) અપનાવવામાં આવ્યું હતું.
માનવ અધિકાર સંરક્ષણ અધિનિયમ, ૧૯૯૩: ભારતમાં માનવ અધિકારોના રક્ષણ માટે આ કાયદો બનાવવામાં આવ્યો.
રાષ્ટ્રીય માનવ અધિકાર આયોગ (NHRC): ભારતમાં માનવ અધિકારોના ઉલ્લંઘનની તપાસ કરતી અને નાગરિકોના હિતોનું રક્ષણ કરતી સર્વોચ્ચ સંસ્થા.
પુસ્તકના મુખ્ય ઉપયોગો અને પ્રખ્યાત લેખકો
ગુજરાતમાં સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાઓની તૈયારી કરતા વિદ્યાર્થીઓ માટે આ પુસ્તક ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે:
Reviews
There are no reviews yet.